သိုဝှက်ကျီစားအပ်သော ရပ်ဝန်း၌

( 4 မှတ်ချက်)

6000 (ကျပ်)

မြစ်​​တွေမှာ ဦးတည်ရာရှိသလား…
မြစ်​တွေရဲ့အစက ဘယ်မှာလဲ…
မြစ်​​တွေရဲ့ အဆုံးမှာ​ရော ဘာ​​တွေရှိနိုင်မလဲ…
မြစ်​တွေက လှလား…

​ဒီလို​မေးခွန်း​ပေါင်း ​မြောက်မြားစွာနဲ့ ခံစားတတ်သူ​တွေ​အဖို့ သိပ်လှတဲ့မြစ်​တွေဟာ ထင်သ​လောက် မရိုးရှင်းကြပါဘူး။ သူတို့ဟာ အတားအဆီး အခက်အခဲ​ပေါင်း ​မြောက်မြားစွာကို ​ကျော်ဖြတ်တိုး​ဝေ့ပြီး သ​ဘောထားကြီးတဲ့ ပင်လယ်ကြီးဆီကို ဦးတည်ပြီး စီးဆင်းကြရတယ်။

အမျိုးသမီး​တွေဟာ မြစ်​​တွေလိုပဲ ​ကောက်​ကွေ့ကြတယ်လို့ ​ပြောတတ်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့​မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်တဲ့ အရာဆီ မ​ရောက်မချင်း အတားအဆီး​တွေကို ​ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့က ဖြောင့်တန်း​နေဖို့မှ မလွယ်တာ​လေ။ တကယ်တမ်း မြစ်​တွေဟာ သူတို့ကို ထိန်းသိမ်းတတ်ရင် သူတို့ရဲ့ မြစ်ကမ်းပါးဟာ တကယ့်ကို ရှားပါးလှတဲ့ အလှရတနာတစ်ပါးပါ။

မြစ်​တွေဟာ သူတို့ စီးဆင်းရာတစ်​လျှောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး အကျိုးပြုဖို့ပဲ ​တွေးထားကြတာပါ။ ဒါ​ပေမယ့် ဒီမြစ်ကို အသုံးချတဲ့သူ​​တွေရဲ့ ​လောဘ​ကြောင့် မြစ်ရဲ့အလှ​တွေဟာ ပျက်စီးခဲ့ရသလို တခါတစ်ရံ ဆိုးကျိုး​တွေ​တောင် ဖြစ်သွား​စေတတ်ပြန်တယ်။

မြစ်​တွေကို ဘာ​ကြောင့် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းစောင့်​ရှောက်သင့်သလဲဆိုတဲ့ ပညာဗဟုသုတ​တွေ… အရွယ်မတိုင်ခင် ပန်း​ကောင်းအညွှန့်ချိုးခံလိုက်ရတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်​ယောက်ရဲ့ ဖွင့်ဟ​ဖော်ထုတ်ပြတဲ့ ခံစားချက်​တွေ… ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်း​တွေ ​ရောယှက်​နေတဲ့ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အနစ်နာခံတတ်မှု​တွေ​… ဒီလို မြစ်နဲ့တူတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်​ယောက်ရဲ့ ဘဝမှာ ယုံကြည်လက်ခံထားတဲ့ ခံယူချက်နဲ့ ပင်လယ်လို သ​ဘောထားပြည့်ဝလွန်းတဲ့ ​ယောကျ်ားတစ်​ယောက်ရဲ့ ခံယူချက် အားပြိုင်မှု​တွေ …

ဒါ​တွေကို ဆရာမ​ခေတ်​ရှေးညိုရဲ့ သိုဝှက်ကျီစားအပ်သော ရပ်ဝန်း၌ ဆိုတဲ့ စာအုပ်​လေးမှာ … ဖတ်ရှုခံစားရမှာပါ..

စာမျက်နှာ

216

စာအုပ်အရွယ်အစား

5.3 x 0.5 x 8.1 inches

ပုံနှိပ်မှတ်တမ်း

ပန်းဆက်လမ်းစာပေ၊ 2023 ဖေဖော်ဝါရီလ (ပထမအကြိမ်)

27 in stock

သိုဝှက်ကျီစားအပ်သော ရပ်ဝန်း၌ အား ဝေဖန်သုံးသပ်မှု 4 ရှိပါသည်။

  1. Thet Naing Aung

    ဆရာမ ခေတ်ရှေးညို ရဲ့ ” သိုဝှက်ကျီစားအပ်သောရပ်ဝန်း၌ ” စာအုပ်ကိုဖတ်မိတော့ ရင်ထဲမှာ တော်တော်လေးစိတ်မကောင်းဖြစ်မိတာတွေများတယ်လို့ ဦးစွာပြောရမယ်။

    📚 ကျွန်တော်တို့မြန်မာပြည်ရဲ့ အသက်သွေးကြောဖြစ်တဲ့ ဧရာဝတီမြစ်ကြီး ။ အဲ့ဒီမြစ်ကြီးကို မှီခိုရပ်တည်ကြတဲ့ လူတွေဆိုတာ ထောင်သောင်းမက ။ ဒီဧရာဝတီမြစ်ကြီး တိမ်ကောတာပဲဖြစ်ဖြစ် ။ ကမ်းပြိုသောင်ပြိုတာပဲဖြစ်ဖြစ် ။ အဲ့လိုတွေ ဖြစ်လာလို့ ဒုက္ခတွေရောက်ကြပြီဆိုရင် လူဦးရေပေါင်းမြောက်များစွာ ။ အဲ့လူတွေဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိမိနဲ့မဆိုင် စီးပွါးရေးသာအဓိကဆိုပြီး ကိုယ်ကျိူးသာကြည့်တဲ့လူတွေကို ဒီစာအုပ်ထဲမှာ ပီပီပြင်ပြင်ရေးဖွဲ့ထားတာတွေ့ရတယ်။

    📚 ဒီမြစ်ကြီးပေါ်မှာ အစိုးရက ခွင့်ပြုတာထက်ကျော်လွန်ပြီး ရေသဲကျောက်တွေကိုစည်းကမ်းမဲ့စုပ်ယူကြတဲ့အခါ သောင်ပြိုကမ်းပြိုလာတာမို့ မှီခိုနေကြတဲ့လူထုတွေ ဆန္ဒပြကြတဲ့အခါ ဖြေရှင်းဖို့ ဧကရီဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးကရောက်လာတယ်။သူဟာ နိုင်ငံခြားနဲ့စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီး ရေသဲကျောက်တွေတူးဖော်ဖို့ရှိတာမို့ ဒီဖြစ်နေတာတွေကို ငွေလမ်းခင်းဖို့ရောက်လာတယ်ပဲဆိုပါစို့။အဲ့ဒေသရောက်တဲ့အခါ သူသိထားသလိုမဟုတ်ပဲ အန္တရာယ်ဖြစ်တဲ့အထိ ခိုးယူနေကာ မျက်ဝါးထင်ထင်တွေ့ရတယ်။ ပိုဆိုးတာက သူနဲ့ရှယ်ယာအတူပါဝင်ထားတဲ့ သဇင်နွယ်ဟာ ဧကရီရဲ့ ရှယ်ယာတွေပါလက်ဝါကြီးအုပ်ချင်နေတာပါပဲ။ ဆရာမခေတ်ရှေးညိုရဲ့ထုံးစံအတိုင်း ဇာတ်ကောင်တွေကို ပိုင်နိုင်စွာနေရာချပြီး လှုပ်ရှားခိုင်းတာမို့ အစဆုံးမပျင်းရတဲ့ ၀တ္တုတစ်အုပ်ပါပဲ။

    📚 ဒီထဲမှာ ဧကရီဟာ အဓိကဇာတ်ကောင်တဦးဖြစ်ပြီး ရန်ကျော် ၊ အောင်ခေတ် ၊ ကိုကို (ဧကရီရဲ့အမျိုးသား ) ၊ အောင်အောင်သန့် တို့ရဲ့ ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှူ့တွေဟာ ဇာတ်ကို ရုပ်လုံးပိုကြွစေခဲ့ပါတယ်။

    📚 ပထမဖတ်ရချိန်မှာ ဧကရီ ကို သာမန်သာခံစားရပြီး နောက်ကြောင်းပြန်တဲ့အခန်းတွေမှာ ဧကရီကြုံတွေခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်ပျက်တွေဟာ သနားစရာအတိ ။ သနားလာရင်းနဲ့ ဇာတ်အလှည့်အပြောင်းတခုမှာ ဧကရီကို ကျနော် မုန်းမိလာသလိုခံစားရတာတော့အမှန်ပဲ ။ အောင်အောင်သန့်ရဲ့သားဟာ အောင်ခေတ်ဆိုတာသိပြီးနောက်ပိုင်း အောင်ခေတ်အပေါ် ထားတဲ့ ဧကရီရဲ့စိတ်ကို မုန်းမိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဧကရီကြုံတွေ့ခဲ့ရတာဟာလည်း အောင်ခေတ်အပေါ် အဲ့လိုစိတ်ဖြစ်သင့်တယ်လို့တော့တွေးမိပါတယ် ။ အဆုံးသတ်မှာ အောင်ခေတ်က ဧကရီကိုစာလေးပေးတော့ အဲ့စာလေးဖတ်ရတဲ့အချိန် ကျတော် တော်တော်လေးရင်ထဲမှာ မကောင်းဖြစ်ရတယ်။ အမှန်ပြောရရင် ဆရာမခေတ်ရှေးညိုကို အဲ့လိုမျိူးကျောခိုင်းစေခဲ့လို့ စိတ်ဆိုးချင်တယ် ။ ဒါဟာလည်း အနုပညာတရပ်ပါပဲလေလို့ဖြေသိမ့်ရတဲ့အထိပါပဲ ဆရာမရေ။

    ” နောက်ဘဝမှာ လူပြန်ဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်က ကျွန်တော်ပဲ ပြန်ဖြစ်ခွင့်ရချင်ပြီး တစုံတယောက်ကလဲ တစုံတယောက်ပဲ ဖြစ်ခွင့်ရပါစေ။ အဲ့ဒီအခါကျမှ တဝကြီးခေါ်ချင်နေတဲ့ နာမ်စားလေးကို ခေါ်ခွင့်ရမယ် ထင်ပါတယ်။ ဘဝမှာ ရှေ့ဆက်အများကြီးပျော်ရွှင်ပါစေ ….”

    စာကြွင်း ။ ။ အောင်ခေတ်ပေးတဲ့စာကိုဖတ်ပြီး ဧကရီ က ကျောခိုင်းနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ကျနော်သာဆို အဲ့နေရာတင် သေချာပေါက်အရုပ်ကျိူးပျက်လဲကျမိမှာ အမှန်ပါပဲ ။ ဧကရီဟာ တကယ့်ကို အသည်းမာတဲ့ မိန်းမ ။ အတ္တကြီးတဲ့မိန်းမ တယောက်ပါပဲ ။

  2. ki

    မျှော်တော့ မျှော်လင့်ထားပေမယ့် နရသူ လောက်တော့ ရင်ထဲမရောက်ဘူး
    ဧကရီကလဲ ညိုလိုပဲ အတ္တကြီးပီး အသဲမာတဲ့ မိန်းမ
    ကိုယ်သာ အောင်ခေတ်စာကိုဖတ် ရခဲ့မယ်ဆို အရုပ်ကျိုးပျက် ခံစားရမှာ အမှန်ပဲ
    ကိုယ့်ကိုမျှော်လင့်နေရှာတဲ့ အောင်ခေတ်လေးကို ဖက်ငိုမိမှာ အမှန်ပဲ
    မျက်စိအောက် မြင်တွေ့နေပါရက် လှစ်လှူရှု ခံရတဲ့ ခံစားချက်
    နောက်တစ်ခုက တို့တွေရဲ့ အသက်သွေးကြော ဧရာဝတီကြီး အကြောင်း
    သဘာဝဆိုတာ လူတွေရဲ့ လောဘတွေကြောင့်ပဲပျက်စီးရတာ အမှန်ပဲ
    သဘာဝအလှတရားကို လူတွေသိလို့ သွားကျလေ ပျက်စီးလေပဲ သိပ်မှန်တာပဲ
    ဘာလို့လဲဆို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်လိုစိတ် မရှိတဲ့ လူတွေကြောင့်ပဲ
    ကျွန်မတို့ တိုင်းပြည်က လူတွေ အဆိုးဆုံးပါပဲ
    အဲလို တွေးရ မြင်ရတဲ့အတွက်လဲ ရှက်လဲရှက် စိတ်လဲ မကောင်းမိပါဘူး
    “နောက်ဘဝမှာ လူဖြစ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်က ကျွန်တော် ဖြစ်ခွင့်ရချင်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကလဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ခွင့်ရပါစေ ။ အဲအခါကျမှ တဝကြီးခေါ်ချင်နေတဲ့ နာမ်စားလေးကို ခေါ်ခွင့်ရမယ် ထင်ပါတယ် ။ ဘဝမှာ ရှေ့ဆက် အများကြီး ပျော်ရွှင်ပါစေ “
    #𝓴𝓱𝓪𝓽𝓴𝓲 #သိုဝှက်ကျိစားအပ်သောရပ်ဝန်း၌

  3. Mon Halsey (verified owner)

    ဒီစာအုပ်ထဲမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ငယ်ဘဝစိတ်ဒဏ်ရာတွေအကြောင်း အများကြီးတွေ့ရတယ်။ကျွန်မကိုယ်တိုင် Psychology ကို စိတ်ဝင်စားသလို စိတ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့စာအုပ် တွေလည်း ရေးခဲ့တဲ့အတွက် ဒီစာအုပ်ကိုသေသေချာချာ Attention ပေးပြီးဖတ်ကြည့်ပါတယ်။

    ဒီထဲကဇာတ်ကောင်အမျိုးသမီးဟာ ငယ်ငယ်တည်းက ဘဝအတွေ့ကြုံတွေစုံခဲ့တယ်.. ကြောက်စရာ မယုံနိုင်စရာတွေလည်းပါတယ်။

    ဒါပေမဲ့လူတစ်ယောက်ဟာ အဲဒီလိုအဖြစ်အပျက်တွေကြားကနေဖောက်ထွက်အောင်မြင်နိုင်သေးတာပဲ..သူ့မှာလည်း အထောက်အပံ့ကောင်းတွေ ရနိုင်သေးတာပဲ။

    ဒီလိုအတွင်းကြေ ကြေနေတဲ့ဘဝမျိုးကနေ လှပတဲ့ ပန်းကလေးလည်းဖူးပွင့်လာနိုင်သေးတာပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲကြေမွနေတဲ့ဘဝဖြစ်ပါစေ ။မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာရှိနေသေးတာပဲ လို့ တွေးမိပါတယ်။

    သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းကိုသေသေချာချာရေးထားတာတွေ့ရတယ်။ အိုင် မသွားဘဲ ဖတ်ရတာစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။ ဗဟုသုတတွေအများကြီးရတယ် ။ တစ်ခါတည်း ပုံပေးလိုက်တာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ဟိုတစ်ကွက်ဒီတစ်ကွက်နဲ့ ဇာတ်လမ်းရဲ့ကျောရိုးကြီးတစ်ခုဖြစ်အောင် တောက်လျှောက် ပံ့ပိုးရေးသွားနိုင်တာကိုတွေ့ရတယ်။စာရေးသူရဲ့ Knowledge Power တကယ်ကောင်းပါတယ် ။

    ဒီစာအုပ်မှာ ရေးဖွဲ့ထားတဲ့ဖြစ်ရပ်ကလေးတွေက တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ နှစ်ခု သုံးခု ချိတ်ဆက်ထားတာကိုတွေ့ရတယ်။ ဇာတ်ကောင်တွေဆိုရင်လည်း တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘဲ ဆင့်ပွားဆက်စပ်နေတဲ့ ဇာတ်ကောင်တွေအသီးသီးပါရှိတယ်။ဇာတ်အိမ်ကြီးတယ်လို့ဆိုရမှာပဲဖြစ်တယ်။

    စာရေးသူက ဒီဇာတ်အိမ်ကြီးကို သေသေသပ်သပ် နိုင်နိုင်နင်းနင်းရေးဖွဲ့နိုင်တာ ချီးကျူးစရာပဲဖြစ်ပါတယ်။

    ဘယ်နေရာကဘယ်လိုကောင်းတယ်လို့ Highlight လုပ်စရာမရှိမဲ့သူ့နေရာနဲ့သူအံဝင်ခွင်ကျ အချိတ်အဆက်မိပြီးကောင်းနေတာပဲဖြစ်ပါတယ် ။ ရှာရင်ရှားနေပြီဖြစ်တဲ့ လူကောင်းလူတော်တို့ရဲ့စိတ်ဓာတ်အရည်အသွေးတွေကို တချို့ Character တွေက ပြောပြနေခဲ့တယ်။

    ဒီစာအုပ်ကလေးကလည်း လက်ကနေမချနိုင်အောင်ဖတ်ခဲ့ရတဲ့..စာအုပ်လေးပဲဖြစ်ပါတယ်။

    ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းဖတ်မိတဲ့စာအုပ်တွေကိုရေးသားခဲ့သူ ဆရာ ဆရာမတွေဟာ ဖန်တီးနိုင်မှုစွမ်းအား ကောင်းလွန်းတာမို့ ကျွန်မအတွက် သင်ယူစရာတွေလည်း အများကြီးရလိုက်တာပါပဲ။ ဝတ္ထုအရေးကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်အောင်ကျွန်မအတော်ကြိုးစားရဦးမှာပါ။

    စာရေးသူနဲ့ကျွန်မဟာ အပြင်မှာ လည်းမတွေ့ဖူး..မသိဖူး သလို Facebook မှာလည်းမသိပါဘူး။

    မေ(ပညာရေး) ကလောင်ခွဲလည်း ရှိတဲ့ စာရေးသူ ခေတ်ရှေးညိုရဲ့ စာအုပ်ကလေးကို စာအုပ်ကောင်းကြိုက်သူတွေအတွက်ညွှန်းဆိုပေးချင်ပါတယ်။

    #ခေတ်ရှေးညို
    #သိုဝှက်ကျီစားအပ်သောရပ်ဝန်း၌
    #bookreview
    #bookiveread

  4. Aeri Myat

    မြစ်တွေက ကွေ့ကောက်တယ်။
    မြစ်တွေက မာယာများတယ်။
    မြစ်တွေကို သဘောမကျတတ်တဲ့ အဲ့ဒီမိန်းကလေးရဲ့ ဘဝကလည်း အချိုးအကွေ့များစွာနဲ့ သိုဝှက်စွာ စီးဆင်းနေခဲ့တယ်။
    သူမနာမည်က “ဧကရီ”…။ ။
    မြစ်၊သဲ၊ကျောက် စုပ်ယူမှုတွေကြောင့်
    ကမ်းပါးတွေပြိုတယ်၊ မြစ်ကမ်းနံဘေးက
    ရွာကလေးတွေ ဒုက္ခရောက်တယ်။ရုတ်တရက် မြေပြိုမှုတွေကြောင့်
    အသက်ဆုံးရှုံးရတာတွေရှိတယ်။
    ရေလုပ်သားတွေအတွက်လည်း ငါးဖမ်းခွင့်တွေ ဆုံးရှုံးရတယ်။
    စည်းစနစ်တကျ မလုပ်ဘဲ ရသင့်တာထက် ပိုလိုချင်တဲ့ “သဇင်နွယ်”နဲ့ “ရန်ကျော်” တို့ကြောင့် ဒီကိစ္စမှာ “ဧကရီ”ပါ ပါဝင် ပက်သတ်ခဲ့ရတယ်။
    “ဧကရီ” ရဲ့ ပြန်မရောက်ချင်ဘဲ
    မေ့ထားခဲ့တဲ့ အတိတ်က အကြောင်းအရာတွေက တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ရုပ်လုံးပေါ်လာတယ်။
    ပြန်မတွေ့ချင်တော့တဲ့ သူနဲ့လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ပြန်ဆုံဖြစ်ခဲ့တယ်။
    မြစ်သဲကျောက် စုပ်ယူမှုတွေကို လိုက်လံစုံစမ်းရင်း သိခဲ့ရတဲ့ “အောင်ခေတ်” ဆိုတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ ဆုံခဲ့ရတာ
    ကံကြမ္မာရဲ့ အဆုံးအဖြတ်တစ်ခုလိုပါပဲ…။
    မဆုံချင်တော့ရင်တောင် ရေစက်ရှိရင် ဘယ်လောက်ဝေးဝေးကို ပြေးပါစေ
    မထင်ထားတဲ့ ပုံစံ၊အခြေအနေနဲ့ ပြန်ဆုံနိုင်တာမျိုးပေါ့…။
    “ဧကရီ” ရဲ့ဘဝမှာ “ကျော်ဇင်မင်း” လို့ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်။
    နောက်ပြီး ကျော်ဇင်မင်းရဲ့ မွေးစားညီလေး “ရန်ကျော်”
    သွေးသားရင်းပေမဲ့ ရင်ဘတ်ချင်းရင်းနှီးအောင်နေလို့မရတဲ့ “သဇင်နွယ်”
    “ဧကရီ” မဖြစ်ခင်”သဲနု”ဆိုတဲ့ ငယ်ဘဝအတိတ်မှာ သိကျွမ်းခဲ့ရတဲ့ “အောင်အောင်သန့်”
    “ဧကရီ” ကို မမလို့ ခေါ်တတ်တဲ့ ကောင်ငယ်လေး “အောင်ခေတ်”
    သူတို့တွေကြားက ဆက်နွယ်မှုတွေကလည်း တကယ်ကို ရောယှက် တွယ်ချိတ်နေတယ်။
    ဖတ်ရတာ အေးအေးငြိမ့်ငြိမ့်လေးပေမဲ့ တစ်ချို့အခန်းတွေမှာ မထင်ထားတဲ့ အချိုးအကွေ့တွေ ပေါ်လာတိုင်း ရင်ထဲအေးခနဲဖြစ်လိုက် ၊ ထိတ်လန့်လိုက်၊စိတ်မကောင်းဖြစ်မိလိုက်ပါပဲ။
    “ဧကရီ” ကိုတော့ မြစ်တွေလိုပဲ ကောက်ကွေ့တယ်၊ သိုဝှက်တယ်လို့ “ရန်ကျော်”ကကောက်ချက်ချတယ်။
    ကျွန်မကတော့ “ဧကရီ”ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဒဏ်ရာနက်နက်တွေဟာ အပြည့်အဝ အနာမကျက်သေးဘဲ ဘဝကို ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နိုင်အောင် ကြိုးစား ရှင်သန်နေခဲ့ရတယ်လို့ပဲ မြင်မိပါတယ်။
    သူမ တစ်ခါတလေ မာကျောကျောစကားပြောတယ်၊ စီးကရက်လည်း တစ်ခါတစ်ခါ သောက်တတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားအတွက်တော့ ရဲရင့်တယ်၊
    ကိုယ့်အကျိုးအတွက် သူများဘဝတွေကို
    ချမနင်းတတ်တဲ့သူမျိုး ဖြစ်တဲ့အတွက်လည်း လေးစားစရာကောင်းပါတယ်။
    တကယ်တော့ “အောင်ခေတ်”မှာလည်း
    “ဧကရီ့”လို စိတ်ဓါတ်မျိုး ရှိနေတာရယ်…။တော်ပေမဲ့ ခေါ်ခွင့်မရှိတဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်အဖြစ်ကလည်း စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ။
    ဒီဘဝမှာ ရေစက်ဆုံကြပေမဲ့ နှုတ်ဆိတ်ရင်း ကျောခိုင်းခဲ့ရတဲ့ ဘဝတွေပေါ့လေ….💔
    #သိုဝှက်ကျီစားအပ်သောရပ်ဝန်း၌
    #ခေတ်ရှေးညို
    #ပန်းဆက်လမ်းစာပေ
    #reviewby하은
    #Dec22023

လူကြီးမင်း၏ ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်ကို မျှဝေပေးပါ...

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ခေတ်ရှေးညို စာအုပ်များ