အခါတစ်ပါး

( 3 မှတ်ချက်)

2500 (ကျပ်)

တခြို့ တံခါးတှကေတော့ တဈကွိမျ ပိတျသိမျးလိုကျပွီ ဆိုတာနဲ့ တဈသကျစာ ပွနျဖှငျ့ခှငျ့ မရှိတော့ဘူး။

ခစြျတယျဆိုတာ မတှေ့တာ နှဈနဲ့ခြီ ကွာနတောတောငျ သူ ကွိုကျတဲ့ ကောျဖီ အရသာကို မှတျမိနတောမြိုး။

ခစြျတယျ ဆိုတာ အားလုံးဝိုငျးထိုငျပွီး မုနျ့ဟငျးခါး စားနခြေိနျမှ ကွကျသှနျဥလေးတှကေို ကိုယျ့ပနျးကနျထဲ တိတျတိတျလေး ထညျ့ပေးလိုကျတာမြိုး။

ဖှငျ့ဟ ပွောမှ ခစြျတယျလို့ သိရမှာလား လို့ မေးခှနျးထုတျခငြျစိတျ ပေါကျလာတဲ့ သုံးပှငျ့ဆိုငျ ဇာတျလမျးလေး။

စိတျထဲရှိသမြှ စကားတှေ အကုနျပွောပွဖို့ ခစြျတဲ့သူနှဈယောကျ အတှကျ ဘာလို့မြား အခှငျ့အရေး မရှိခဲ့တာလဲ။

မရရောတဲ့ လမျးတဈခုပေါျမှာ စောငျ့စားသူ ရောကျလာမလာခဲ့တာတောငျ ကံကွမ်မာကို ယုံကွညျပွီးနှဈရှညျလမြား စောငျ့စားနခေဲ့သူ လေးလေးမောျ။

ဘယျတော့မှ မပွောခဲ့တဲ့ စကားတှဟော ဘယျတော့မှလညျး ထပျကွားစရာ မလိုဘဲ မွမှေုနျလေးတှေ ကွားထဲ တိုးဝငျ ပြောကျကှယျသှားတော့မလား လို့ ခံစားနရေတဲ့ သကျဇောျ ခေါျ ရညျးစားမြားတဲ့ ကောငျခြောလေး ဖိုးသကျ။

သဘောကောငျးသူ တဈယောကျလို့ ပတျဝနျးကငြျက ယုံမှတျစဖေို့ စညျးတှေ ဘောငျတှေ ကွားမှာ အတငျး လူကွီးဆနျနရေတဲ့ ကိုကို မငျးထကျ ။

သူတို့ သုံးဦးရဲ့ ရငျမောဖှယျ၊ စိတျလှုပျရှားဖှယျ အခစြျဇာတျလမျး ရိုးရိုးလေးတဈပုဒျ။

အမြိုးသားစာပဆေုရ ဆရာမ စံပယျဖွူနု ရဲ့ ပထမဦးဆုံး လကျရာဖွဈတဲ့ ဝတ်ထုလတျ။

လှတျလပျမှုကို မွတျနိုးတဲ့ မိနျးမငယျလေး တဈယောကျရဲ့ အတှငျး အဇ်ဇြတ်တ အတှေးတှေ၊ ရငျခုနျ လှိုကျမောစရာတှကေို ခံစားမိစမေယျ့ ဝတ်ထုတဈပုဒျ။

စာမျက်နှာ

136

စာအုပ်အရွယ်အစား

5.6 x 0.3 x 8.2 inches

ပုံနှိပ်မှတ်တမ်း

မဟာစာပေ၊ 2020၊ အောက်တိုဘာလ (ပ-အကြိမ်)

အခါတစ်ပါး အား ဝေဖန်သုံးသပ်မှု 3 ရှိပါသည်။

  1. Ye Htet

    အခါတဈပါး ဝတ်ထုလေးက ဖတျ ကွညျ့ရငျ ပုံမှနျဇာတျလမျးလေးပါပဲ
    ဒါပမေယျ့ ဆရာမ ရဲ့ အရေးအသားကွောငျ့ တဈအုပျလုံး ဖတျပွီးတဲ့အခြိနျမှာ နငျ့ပွီး ကနြျခဲ့ပါတယျ။

    “လေး” က လကျရှိပစ်စုပနျထကျ သူ့ရဲ့ ပြောျရှှငျမှု အမြားစုက အတိတျတှထေဲမှာ ပဲ ရှိတတျတာရယျ၊ သူ တကယျ ပွောခငြျတဲ့ စကားတှထေကျ ပွောသငျ့တဲ့ စကားတှေ ပဲ ပွောတတျတာရယျ၊ စိတျပါပါ မပါပါ ဖွဈသငျ့တာကို ဦးစားပေးတတျတဲ့ မိနျးကလေးမြိုး ၊ သူက သကျဇောျကိုသာ သတိတ မရှိဘူး ပွောခဲ့ပမေယျ့ သတ်တိ မရှိတဲ့သူက သူကိုယျတိုငျ ဖွဈနတေတျတာမြိုး ပါ။

    “သကျဇောျ” သူကလညျး မိသားစု ရှုပျထှေးမှူ ကွားမှာ ကွီးပွငျးလာရသူပီပီ သူ့ရဲ့ ကိုယျပိုငျမိသားစုကို ဖနျတီးဖို့ကိုတောငျ ယုံကွညျမှု မရှိတဲ့ လူမြိုး၊ သူ့မိသားစုရှုပျထှေးမှုရဲ့ ဒဏျက သူအဝေးထှကျပွေးသှားတာတောငျ သူ့ရဲ့ စိတျမှာ ဒဏျရာ လိုမြိုး ဖွဈနတေတျတာမြိုး၊ သူတကယျ ခစြျတဲ့သူက ဘယျသူဆိုတာ ကို ဆရာမက လုံးဝ လြှို့ဝှကျထားတာပါ။

    နောကျဆုံးဇာတျသိမျးက စာဖတျသူရဲ့ ကိုယျပိုငျအတှေးနဲ့ သိမျးလို့ရမယျ့ အရေးအသားပါ။
    လေး က လူ ဒီနရောမှာ ရှိနပေမေယျ့ စိတျက သကျဇောျနောကျ လိုကျသှားပွီး သူ ငယျငယျထဲက ကွညျ့ဖူးတဲ့ ရုပျရှငျကားထဲကလို မဂျလာဝတျစုံ ဝတျပွီးမှ ထှကျပွေးတဲ့ မငျးသမီး လို ဖွဈနမေလား ဆိုတာ စာဖတျသူ ကိုယျတိုငျ တှေးလို့ရတဲ့ ဇာတျသိမျးမြိုးပါ။

  2. Aye Thiri Nyein

    #အခါတစ်ပါး
    #စံပါယ်ဖြူနု

    ဒီလိုဇာတ်အိမ်မျိုးက စာရေးဆရာတော်တော်များများလည်း ရေးတတ်တယ်။
    တော်တော်များများကလည်း နာမည်ကြီးတွေဖြစ်ပေမယ့် ကျမအတွက် အခါတစ်ပါးကို အကြိုက်ဆုံးပါ။
    ငယ်ငယ်ကတည်းက ခင်လာကြပြီး ဖွင့်မပြောပဲ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုပြီးဆုံးသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ဖတ်ရတာ သိပ်မကြိုက်တတ်ခဲ့ဘူး။
    အခါတစ်ပါးကတော့ ဆရာမရဲ့အရေးအသားက အဓိကလို့ထင်ပါတယ်။
    ဇာတ်အိမ်တူတာတွေအများကြီးရှိတာတောင် နင့်နင့်နဲနဲဖြစ်အောင် ရေးနိုင်ပါတယ်။
    လှုပ်ခတ်ကျန်ခဲ့တဲ့ ခြံတံခါးကို မြင်နေရသလိုမျိုး တစ်ခုခုကို နှမြောတသနဲ့ မပိုင်ဆိုင်ရတဲ့ခံစားမှုမျိုးကို ပေးပါတယ်။

    မြို့လေးကထွက်သွားပြီး ကြီးပွားပြီး ပြန်မလာနိုင်တဲ့ သက်ဇော်က တကယ့်ဘဝတွေလိုပဲ..

    သတ္တိမရှိဘူးပြောရင်နာတတ်တဲ့ သက်ဇော်အတွက် တစ်ချိန်တော့ သတ္တိရှိပေးချင်တဲ့မိန်းခလေးတစ်ယောက်ပေါ်လာမှာပါ။

    လက်တွေ့ဘဝမှာ ဂါဝန်ကြီးမပြီး မင်္ဂလာပွဲထဲက ထွက်ပြေးဖို့က လေးအတွက်မဟုတ်ဘူး အားလုံးအတွက်ခက်တယ်။ အဲဒါထက် ဘယ်သူ့ဆီကို ထွက်ပြေးရမှန်းမသိတဲ့ လေးကပိုခက်ခဲ့မယ်ထင်ပါတယ်။

    “သူ့အရိပ် ကိုယ့်အရိပ်
    အပြန်အလှန် ငေးရင်းနဲ့ပဲ

    သူ့အရိပ် ကိုယ့်အရိပ်
    မမြင်ကြရတော့တာ… ”

    #AyeThiriNyein

  3. Khin Myo Myat (verified owner)

    အခါတစ်ပါး- စံပယ်ဖြူနု

    ရင်ထဲထိချက်ပဲ…

    “…လူတစ်ယောက်ကို ချစ်တယ်ဆိုပြီး အနားကိုခေါ်ပြီး ဒုက္ခပေးတဲ့ အဖြစ်မျိုး ရောက်အောင် ငါ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး၊ ငါ ဘာတာဝန်မှ မထမ်းချင်ဘူး၊ အိမ်ထောင်တစ်ခုကို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ့ကိုယ်ငါ မယုံကြည်ဘူး၊ ငါ ခင်ပွန်းကောင်းလည်း ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဖခင်ကောင်းလည်း ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခမပေးဘဲ အခုလို အေးအေးနေတာလည်း ငါ တတ်နိုင်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပဲ” ဆိုတဲ့ သက်ဇော်..(ဒီစာသားကြောင့် ကိုယ်ဝယ်ဖတ်ဖြစ်ခဲ့တာ)

    ‘မျက်ရည်မကျပါဘူးလေ။ တစ်ပါးသူစိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ဖို့ရာ ကိုယ့်မျက်ရည်ကိုယ် ပြန်သိမ်းထားလိုက်ဖို့ လိုအပ်ရင်လည်း သိမ်းရမှာပေါ့။ မဟုတ်ဘူးလား..။’ ဆိုတဲ့ လေး..

    တစ်ခုခုဆို မေးငေါ့ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေတတ်တဲ့ လူမှုဝန်းကျင်ရဲ့ ဓလေ့သဘော…
    အသက်တွေဘယ်လောက်ရရ ခဏတဖြုတ်ဆုံခွင့်ရရုံနဲ့ အပူတွေလျော့သွားစေတဲ့ ရင်ဘတ်တူ သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ အဖိုးတန်မှု…
    ‘မိသားစုဆိုတာ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှုအရ စကားလုံးသက်သက်ပဲ ကျန်ရစ်ပြီး ပြောစရာကုန်သွားတဲ့အဖြစ်ဟာ တွေးလိုက်ရင် ဝမ်းနည်းစရာပါပဲ။’ ဆိုတဲ့ မိသားစုများစွာကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သော…
    စကားလုံးတွေနဲ့ ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ကြပေမဲ့ စိတ်တွင်းစကားသံတွေကတဆင့် မသိမသာဂရုစိုက်မှုတွေကတဆင့် သံယောဇဥ်မြစ်ဖျားခံတဲ့ နှစ်ယောက်ကြားက အသံတိတ်ချစ်ခြင်းတွေ…
    အဲဒီချစ်ခြင်းတွေဟာ စိတ်ရဲ့အပြင်ပန်းမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ အဆုံးသတ်သွားပါတယ်၊ သမားရိုးကျ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပါပဲ၊ စိတ်အတွင်းပိုင်းအထိ လှမ်းမြင်ရစေတဲ့ အရေးအသားတွေကြောင့်သာ ဟာပြီးရင်းဟာ ဆွေးပြီးရင်းဆွေး ကျန်ခဲ့ရတာ💔

လူကြီးမင်း၏ ဝေဖန်သုံးသပ်ချက်ကို မျှဝေပေးပါ...

Your email address will not be published. Required fields are marked *

စံပယ်ဖြူနု စာအုပ်များ